Pobieranie, transport oraz przechowywanie materiałów biologicznych do badań parazytologicznych (dobór rodzaju i liczby próbek, pobieranie, zabezpieczenie, transport, przechowywanie i kryteria odrzucenia materiału, wpływ czasu pobrania, okresowego wydalania pasożytów, leczenia, podróży, immunosupresji, wieku, ciąży i innych istotnych czynników klinicznych) w świetle aktualnych zaleceń i rekomendacji – omówienie na podstawie Wytycznych Polskiego Towarzystwa Diagnostyki Laboratoryjnej i Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego w zakresie laboratoryjnych czynności w parazytologii medycznej 2025.

Teoretyczne podstawy biologii pierwotniaków oraz etiopatogeneza, objawy kliniczne (wskazania do wykonania badań), diagnostyka chorób pasożytniczych (algorytmy diagnostyczne zgodne z obowiązującymi wytycznymi PTDL i PTP) wywołanych przez pierwotniaki. Na przykładach wybranych spośród niżej wymienionych gatunków omówione zostaną choroby pasożytnicze wywołane przez pierwotniaki:

• choroby przewodu pokarmowego wywołane przez pierwotniaki:
  • patogenne: Giardia intestinalis, Pentatrichomonas hominis, Enterocytozoon bieneusi, Dientamoeba fragilis, Entamoeba histolytica, Cryptosporidium parvum, Cystoisospora belli, Cyclospora cayetanensis, Sarcocystis hominis, Balantidium coli, Blastocystis hominis;
  • niepatogenne/możliwie patogenne: Retortamonas intestinalis, Enteromonas hominis, Chilomastix mesnili, Entamoeba coli, Entamoeba hartmanni, Endolimax nana, Entamoeba polecki, Entamoeba gingivalis, Iodamoeba butschlii;
• choroby pozajelitowe/ogólnoustrojowe wywołane przez pierwotniaki:
  • Plasmodium vivax, P. falciparum, P. malariae, P.ovale, Babesia microti, B.bovis;
  • Trypanosoma brucei gambiense, T. brucei rhodesiense, T. cruzi, Leishmania donovani, L. tropica, L. braziliensis, L. guyanensis, Entamoeba histolytica, Toxoplasma gondii;
  • Trichomonas tenax;
  • Acanthamoeba castellanii, Naegleria fowleri, Balamuthia mandrillaris, Enterocytozoon bieneusi;
  • Trichomonas vaginalis

Teoretyczne podstawy biologii przywr i tasiemców oraz etiopatogeneza, objawy kliniczne (wskazania do wykonania badań), diagnostyka chorób pasożytniczych (algorytmy diagnostyczne zgodne z obowiązującymi wytycznymi PTDL i PTP) wywołanych przez przywry i tasiemce. Na przykładach wybranych spośród niżej wymienionych gatunków omówione zostaną choroby pasożytnicze wywołane przez przywry i tasiemce:

• choroby przewodu pokarmowego wywołane przez tasiemce:
  • Dibothriocephalus latus, Taenia saginata, T. solium, Dipylidium caninum, Rodentolepis nana, Hymenolepis diminuta;
• tasiemczyce tkankowe:
  • Taenia solium, Echinococcus granulosus, E. multilocularis;
• choroby przewodu pokarmowego wywołane przez przywry:
  • Fasciolopsis buski, Echinostoma ilocanum, Heterophyes heterophyes, Metagonimus yokogawai, Gastrodiscoides hominis;
• choroby pozajelitowe/ogólnoustrojowe wywołane przez przywry:
  • rozdzielnopłciowe: Schistosoma haematobium, S. japonicum, S. mansoni, S. intercalatum;
  • obupłciowe: Fasciola hepatica, Dicrocoelium dendriticum, Paragonimus westermani, Clonorchis sinensis, Opisthorchis felineus.

Teoretyczne podstawy biologii nicieni oraz etiopatogeneza, objawy kliniczne (wskazania do wykonania badań), diagnostyka chorób pasożytniczych (algorytmy diagnostyczne zgodne z obowiązującymi wytycznymi PTDL i PTP) wywołanych przez nicienie. Na przykładach wybranych spośród niżej wymienionych gatunków, omówione zostaną choroby pasożytnicze wywołane przez nicienie:

• choroby przewodu pokarmowego wywołane przez nicienie:
  • Enterobius vermicularis, Trichuris trichiura, Ascaris lumbricoides, Necator americanus, Ancylostoma duodenale, Strongyloides stercoralis, Anisakis simplex, Pseudoterranova decipiens.
• choroby pozajelitowe/ogólnoustrojowe wywołane przez nicienie:
  • Trichinella spiralis, Dracunculus medinensis, Toxocara canis, Filariozy: Wuchereria bancrofti, Brugia malayi, Brugia timori, Loa loa, Onchocerca volvulus, Mansonella ozzardi, M. perstans, M. streptocerca, Dirofilaria sp.

Teoretyczne podstawy biologii ektopasożytów oraz etiopatogeneza, objawy kliniczne (wskazania do wykonania badań), diagnostyka chorób pasożytniczych (algorytmy diagnostyczne zgodne z obowiązującymi wytycznymi PTDL i PTP) wywołanych przez ektopasożyty. Na przykładach wybranych spośród niżej wymienionych gatunków omówione zostaną choroby pasożytnicze wywołane przez stawonogi:

• Pajęczaki:
  • Argas reflexus, Ixodes ricinus, Ixodes persulcatus, I. hexagonus, Dermacentor reticulatus, Dermanyssus gallinae, Ornithonyssus bacoti, Demodex folliculorum, D. brevis, Neotrombicula autumnalis, Sarcoptes scabiei.
• Owady:
  • Pediculus humanus, Pthirus pubis, Cimex lectularius, Pulex irritans, Ctenocephalides canis, Xenopsylla cheopis, Tunga penetrans.

Pre-test i post-test końcowy przygotowany przez każdego wykładowcę na podstawie zrealizowanego programu seminariów. Oba powinny składać się z 15 pytań jednokrotnego wyboru, z każdego modułu po 3 pytania razem 15 pytań. Zgodnie z ogólnie przyjętą akademicką zasadą: udzielenie poprawnej odpowiedzi na 80% pytań jest podstawą zaliczenia testu.

Osoba uczestnicząca w seminarium zna i rozumie:

• zasady pobierania, transportu oraz przechowywania materiałów biologicznych do badań parazytologicznych;
• biologię, etiopatogenezę, objawy klinicznych, diagnostykę chorób pasożytniczych wywoływanych przez pierwotniaki;
• biologię, etiopatogenezę, objawy klinicznych, diagnostykę chorób pasożytniczych wywoływanych przez przywry;
• biologię, etiopatogenezę, objawy klinicznych, diagnostykę chorób pasożytniczych wywoływanych przez tasiemce;
• biologię, etiopatogenezę, objawy klinicznych, diagnostykę chorób pasożytniczych wywoływanych przez stawonogi.

Osoba uczestnicząca w seminarium opisuje biologię, etiopatogenezę i objawy kliniczne chorób pasożytniczych.

Osoba uczestnicząca w seminarium rozumie potrzebę ustawicznego kształcenia się oraz aktualizowania wiedzy zgodnie z obowiązującymi rekomendacjami.