Kontakt z KIDL

Szanowni Państwo,

W związku z pojawiającymi się pytaniami przypominamy podstawowe kanały komunikacji z poszczególnymi działami KIDL właściwymi dla danego rodzaju spraw:

  • Pytania dotyczące pracy zawodowej: diagnosci2@kidl.org.pl (tel.: 22 741 21 55 wew. 200),
  • Pytania dotyczące laboratoriów: laboratoria@kidl.org.pl (tel.: +48 22 741 21 55 wew. 101),
  • Pytania dotyczące składek członkowskich: t.babel@kidl.org.pl (tel.: +48 22 741 11 60 wew. 132).
  • Pytania dotyczące szkoleń i kształcenia: szkolenie@kidl.org.pl (tel.: +48 22 741 21 55 wew. 110)
  • Pytania dotyczące przerwy w wykonywaniu zawodu, uznawania kwalifikacji zawodowych, wnioski do skarbnika: b.ryszawa@kidl.org.pl (tel.: 22 741 21 55 wew. 115)

Komentarz do zmian niektórych ustaw związanych ze zwalczaniem COVID-19 - Krajowa Izba Diagnostów Laboratoryjnych

2 kwi 2020

Szanowni Państwo, w związku z najnowszymi zmianami w prawie dokonanymi na podstawie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie systemu ochrony zdrowia związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (Dz. U. 2020 poz. 567), poniżej przedstawiono najważniejsze z nich, które bezpośrednio dotykają Państwa codziennej działalności.

Dla przejrzystości uszeregowano je tematycznie oraz omówiono zmianę w sposób bardziej szczegółowy lub przytoczono zmienioną treść przepisu.

1. Zmiany w ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284, 322 i 374)

Proszę zwrócić uwagę na zmianę obowiązków dotycząca zgłoszeń wyników badań. Dotychczas obowiązek dotyczył wyników dodatnich, aktualnie dotyczy ogólnie ujętych wyników bez wskazania ich dodatniego wyniku.

Omówienie:

Zmianie uległ art. 29 ust. 1 wprowadzając obowiązek zgłoszenia wyniku badania w kierunku biologicznego czynnika chorobotwórczego właściwemu inspektorowi sanitarnemu „w przypadku wykonania badania” nie jak dotąd dodatniego wyniku badania.

W przepisie tym dodano też ust. 3a w brzmieniu:

„3a. W przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7 pkt 1 do zgłoszenia dołącza się kopie sprawozdania z badania laboratoryjnego. W takim przypadku formularz zgłoszenia nie zawiera danych, które są zawarte w sprawozdaniu z badania laboratoryjnego, z wyjątkiem danych niezbędnych dla elektronicznego łączenia danych o przypadkach w rejestrze, o którym mowa w art. 30 ust. 1”.

W ust. 7 tego przepisu zmieniła się podstawa delegacji dla Ministra Zdrowia do wydania rozporządzeń, zgodnie z którą zgłaszaniu będzie podlegać zarówno wynik dodatni jak i ujemny.

Konsekwentnie wprowadzono zmianę w art. 52 pkt. 5) gdzie skreślono słowo „dodatniego” zatem przewidziana tam odpowiedzialność będzie ponosić kto: „wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1, nie zgłasza wyniku badania w kierunku biologicznych czynników chorobotwórczych, które wywołują zakażenie lub chorobę zakaźną”, a nie jak dotąd kto nie zgłasza „dodatniego wyniku”.

Zmianie uległ art. 33, w którym po ust. 3 dodaje się ust. 3a. Artykuł ten dotyczy nakładania w drodze decyzji obowiązków przez Państwowego powiatowego inspektora sanitarnego lub państwowego granicznego inspektora sanitarnego na osobę w wskazaną w przepisie. Aktualnie odformalizowano sposób wydawania tych decyzji.

Treść przepisu:

„3a. Decyzje, o których mowa w ust. 1, wydawane w przypadku podejrzenia zakażenia lub choroby szczególnie niebezpiecznej i wysoce zakaźnej, stanowiącej bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia innych osób: 1) mogą być przekazywane w każdy możliwy sposób zapewniający dotarcie decyzji do adresata, w tym ustnie; 2) nie wymagają uzasadnienia; 3) przekazane w sposób inny niż na piśmie, są następnie doręczane na piśmie po ustaniu przyczyn uniemożliwiających doręczenie w ten sposób.”

Zmianie uległ art. 47, normujący uprawnienie do skierowania pracowników podmiotów leczniczych, osób wykonujących zawody medyczne oraz osób, z którymi podpisano umowy na wykonywanie świadczeń zdrowotnych, do pracy przy zwalczaniu epidemii. Aktualnie zmieniono katalog osób, które nie podlegają skierowaniu.

Omówienie:

Punkt 1) nie uległ zmianie, zatem nadal osobami wyłączonymi od w/w skierowania pozostają osoby, które nie ukończyły 18 lat bądź ukończyły 60 lat. Dodatkowo osobami wyłączonymi są: - kobiety w ciąży; - osoby samotnie wychowujące dziecko w wieku do 18 lat; - osoby wychowujące dziecko w wieku do 14 lat; - osoby wychowujące dziecko z orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego;”,

Co istotne wprowadzono dodatkowe ograniczenie takiego skierowania, dodając ust. 3a komentowanym przepisie w brzmieniu:

„3a. W przypadku gdy dziecko w wieku powyżej 14 lat jest wychowywane przez dwoje osób, którym przysługuje władza rodzicielska, do pracy przy zwalczaniu epidemii może zostać skierowana wyłącznie jedna z nich.”,

Decyzję o skierowaniu do pracy przy zwalczaniu epidemii na terenie województwa, w którym osoba skierowana posiada miejsce pobytu lub jest zatrudniona w dalszym ciągu będzie wydawał właściwy wojewoda, a w razie skierowania do pracy na obszarze innego województwa - minister właściwy do spraw zdrowia z tym zastrzeżeniem, że na podstawie dodanego ust. 6a, decyzje, o których mowa: 1) mogą być przekazywane w każdy możliwy sposób zapewniający dotarcie decyzji do adresata, w tym ustnie; 2) nie wymagają uzasadnienia; 3) przekazane w sposób inny niż na piśmie, są następnie doręczane na piśmie po ustaniu przyczyn uniemożliwiających doręczenie w ten sposób.

Wprowadzono cały nowy Rozdział 8a, dotyczący kar pieniężnych, które w zależności od uchybienia wahają się od 5000 zł do nawet 30.000 zł złotych. Poniżej tekst nowego rozdziału.

Treść przepisu:

Art. 48a.

1| Kto w stanie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie stosuje się do ustanowionych na podstawie art. 46 lub art. 46b nakazów, zakazów lub ograniczeń, o których mowa w:

1) art. 46 ust. 4 pkt 1 lub w art. 46b pkt 5 i 9–12, podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 30 000 zł;

2) art. 46 ust. 4 pkt 2 lub w art. 46b pkt 3, podlega karze pieniężnej w wysokości od 10 000 zł do 30 000 zł;

3) art. 46 ust. 4 pkt 3–5 lub w art. 46b pkt 2 i 8, podlega karze pieniężnej w wysokości od 10 000 zł do 30 000 zł;

4) art. 46 ust. 4 pkt 6, podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 10 000 zł;

5) art. 46 ust. 4 pkt 7 lub w art. 46b pkt 4, podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 10 000 zł.

2| Kto w stanie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie wykonuje decyzji, o których mowa w art. 47 ust. 4, podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 30 000 zł.

3| Kary pieniężne, o których mowa w:

1) ust. 1, wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, państwowy powiatowy inspektor sanitarny i państwowy graniczny inspektor sanitarny;

2) ust. 2, wymierza odpowiednio wojewoda albo minister właściwy do spraw zdrowia.

4| Decyzja w sprawie kary pieniężnej podlega natychmiastowemu wykonaniu z dniem jej doręczenia. Decyzję tę doręcza się niezwłocznie.

5| W przypadku ponownego popełnienia takiego samego czynu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, wysokość kary pieniężnej:

1) jest nie niższa od wysokości kary pieniężnej wymierzonej poprzednio za takie naruszenie;

2) ustala się, dokonując powiększenia o 25% wysokości kary pieniężnej ustalonej zgodnie z pkt 1 . 6| Egzekucja nałożonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

7| Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji.

W przypadku kar, o których mowa w ust. 1, są one wpłacane na rachunek bankowy właściwej stacji sanitarno- -epidemiologicznej.

8| W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.3);”

2. Zmiany w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 849) wprowadza się następujące zmiany:

Aktualnie wprowadzono możliwość zmiany terminów w szkoleniu specjalizacyjnym. Informację o zmianie tych terminów minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza na swojej stronie internetowej. Oczekujemy na ich wydanie.

Treść przepisu:

w art. 30g po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:

„6a. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii minister właściwy do spraw zdrowia może zmienić terminy, o których mowa w ust. 6. W przypadku nieustania okoliczności będących przyczyną zmiany terminów minister właściwy do spraw zdrowia dokonuje ponownej zmiany tych terminów, jednak łączny okres przesunięcia danego terminu nie może być dłuższy niż 5 miesięcy. Informację o zmianie tych terminów minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza na swojej stronie internetowej.”,

Zaś

w ust. 7 dwukrotnie po wyrazach „w ust. 6” dodaje się wyrazy „albo wyznaczonych na podstawie ust. 6a”;

Zmieniono regulacje dotyczące postępowania kwalifikacyjnego poprzez wprowadzenie odstępstw na czas ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Minister Zdrowia może zmieniać terminy postępowania kwalifikacyjnego.

Treść przepisu:

w art. 30h po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii minister właściwy do spraw zdrowia może zmienić terminy, o których mowa w ust. 2. W przypadku nieustania okoliczności będących przyczyną zmiany terminów minister właściwy do spraw zdrowia dokonuje ponownej zmiany tych terminów, jednak łączny okres przesunięcia danego terminu nie może być dłuższy niż 5 miesięcy. Informację o zmianie tych terminów minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza na swojej stronie internetowej.”;

Zmieniono regulacje dotyczące szkolenia specjalizacyjnego. Minister Zdrowia może zmienić odnośne terminy.

Treść przepisu:

w art. 30i dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:

„2. W przypadkach uzasadnionych nadzwyczajnymi okolicznościami, w szczególności zagrażającymi życiu lub zdrowiu osób zakwalifikowanych do rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego, minister właściwy do spraw zdrowia może wydłużyć czas na rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego o okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. W przypadku nieustania okoliczności będących podstawą przedłużenia czasu rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego, minister właściwy do spraw zdrowia może powtórnie przedłużyć czas rozpoczęcia szkolenia o okres nie dłuższy niż 3 miesiące.”

Zmiany w PESDL – regulacja dot. terminów zgłoszeń do PESDL na czas zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Minister Zdrowia może zmienić odnośne terminy.

Treść przepisu:

w art. 30q dodaje się ust. 7 w brzmieniu:

„7. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii minister właściwy do spraw zdrowia może zmienić terminy, o których mowa w ust. 4. W przypadku nieustania okoliczności będących przyczyną zmiany terminów minister właściwy do spraw zdrowia dokonuje ponownej zmiany tych terminów, jednak łączny okres przesunięcia danego terminu nie może być dłuższy niż 5 miesięcy. Do tych terminów nie stosuje się przepisów art. 58–60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Informację o zmianie tych terminów minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza na swojej stronie internetowej.”;

Zmiany w terminach PESDL. Odwołanie PESDL skutkuje przedłużeniem sesji egzaminacyjnej. Informacja o zmianie dostępna będzie na stronie Ministerstwa Zdrowia oraz CEM. Dyrektor CEM w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia ustala nowe terminy PESDL oraz informuje o nich osoby, które miały przystąpić do odwołanego PESDL.

Treść przepisu:

w art. 30v dodaje się ust. 9–11 w brzmieniu:

„9| W przypadkach uzasadnionych nadzwyczajnymi okolicznościami, w szczególności zagrażającymi życiu lub zdrowiu osób biorących udział w PESDL, minister właściwy do spraw zdrowia może odwołać w całości lub w części PESDL w danej dziedzinie. Odwołując PESDL, minister właściwy do spraw zdrowia wydłuża czas trwania sesji egzaminacyjnej, w której miał się odbyć odwołany egzamin, jednorazowo o okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. W przypadku nieustania okoliczności będących podstawą przedłużenia sesji egzaminacyjnej w czasie, o który została przedłużona dana sesja, minister właściwy do spraw zdrowia może powtórnie przedłużyć czas trwania danej sesji egzaminacyjnej o okres nie dłuższy niż 3 miesiące.

10| O odwołaniu całości lub części PESDL w danej dziedzinie i przedłużeniu sesji egzaminacyjnej minister właściwy do spraw zdrowia informuje na swojej stronie internetowej oraz na stronie internetowej CEM.

11| Dyrektor CEM w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia ustala nowe terminy PESDL oraz informuje o nich osoby, które miały przystąpić do odwołanego PESDL, co najmniej na dwa tygodnie przed datą egzaminu. Informacja o nowych terminach PESDL jest zamieszczana na stronie internetowej CEM.”

3. Zmiany w ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374).

W ustawie tej wprowadzono szereg nowych istotnych regulacji, m.in. brak utraty uprawnień do zasiłku opiekuńczego ubezpieczonych pracowników wykonujących zawód medyczny w okolicznościach wskazanych w przepisie.

Treść przepisu:

Art. 4b. ust 1.:

Jeżeli w okresie pobierania dodatkowego zasiłku opiekuńczego ubezpieczony będący pracownikiem wykonującym zawód medyczny, zatrudniony w podmiocie leczniczym w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2020 r. poz. 295), świadczy pracę w podmiocie leczniczym w ramach dyżuru medycznego w godzinach innych niż czas zwolnienia od wykonywania pracy w związku z osobistym sprawowaniem opieki, o której mowa w art. 4 ust. 1 i 1a, oraz poza normalnymi godzinami pracy, przepisu art. 17 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa nie stosuje się.”

Przywołany art. 17 brzmi:

  1. Ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia.
  2. Zasiłek chorobowy nie przysługuje w przypadku, gdy zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane.
  3. Okoliczności, o których mowa w ust. 1 i 2, ustala się w trybie określonym w art. 68.

W ustawie wprowadzono wyłączenie zastosowania art. 17 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia (…) w przypadku świadczenia pracy zdalnej przez osoby wykonujące zawód medyczny w trakcie podlegania obowiązkowej kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych.

Treść przepisu:

Art. 4b. ust. 2:

„Jeżeli w okresie podlegania obowiązkowej kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych, o której mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, ubezpieczony wykonujący zawód medyczny w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej świadczy pracę zdalną, o której mowa w art. 3, na rzecz podmiotu wykonującego działalność leczniczą lub udziela świadczeń zdrowotnych za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności, przepisu art. 17 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa nie stosuje się.”

Na poziomie 100% podstawy określono wymiar zasiłku ubezpieczonemu wykonującemu zawód medyczny zatrudnionemu w podmiocie leczniczym, w okresie podlegania obowiązkowej kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych w związku wykonywaniem obowiązków wynikających z zatrudnienia w podmiocie leczniczym oraz w czasie niezdolności do pracy z powodu COVID-19.

Treść przepisu:

Art. 4c:

„W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ubezpieczonemu wykonującemu zawód medyczny zatrudnionemu w podmiocie leczniczym, w okresie podlegania obowiązkowej kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych, o których mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, wynikających z pozostawania w styczności z osobami chorymi z powodu COVID-19 w związku wykonywaniem obowiązków wynikających z zatrudnienia w podmiocie leczniczym oraz w czasie niezdolności do pracy z powodu COVID-19 powstałej w związku wykonywaniem obowiązków wynikających z zatrudnienia w podmiocie leczniczym przysługuje zasiłek chorobowy, którego miesięczny wymiar wynosi 100% podstawy wymiaru zasiłku obliczonej na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.”

Niezwykle istotną zmianę przewiduje nowododany art. 7d., zgodnie z którym Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia standardy w zakresie ograniczeń przy udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej pacjentom innym niż z podejrzeniem lub zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 przez osoby wykonujące zawód medyczny mające bezpośredni kontakt z pacjentami z podejrzeniem lub zakażeniem tym wirusem, mając na względzie potrzebę zapobiegania i zwalczania zakażeń COVID-19.

Kwestię tę ureguluje zatem Minister Zdrowia. Oczekujemy na stosowne rozporządzenie.

Z PEŁNYM TEKSTEM UCHWALONYCH ZMIAN MOŻNA SIĘ ZAPOZNAĆ POD ADRESEM:

http://isip.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20200000567/O/D20200567.pdf

Szymon Guzik

Radca Prawny KIDL

Dział Prawny

Krajowa Izba Diagnostów Laboratoryjnych

tel.: + 48 22/741 21 55 wew. 117

e-mail: s.guzik@kidl.org.pl

www.kidl.org.pl

Ta strona używa plików cookie.

Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies
Akceptuję politykę cookies