Krajowa Izba Diagnostów Laboratoryjnych
ul. Konopacka 4, 03-428 Warszawa

kontakt z przedstawicielem wojewódzkim

formularz kontaktowy

Diagnosta laboratoryjny może uzyskać kwalifikacje zawodowe:

  1. w Rzeczpospolitej Polskiej
  2. w Unii Europejskiej
  3. w państwie trzecim

OGÓLNY SYSTEM UZNAWANIA KWALIFIKACJI ZAWODOWYCH W UNII EUROPEJSKIEJ

Uznawanie kwalifikacji zawodowych w państwach członkowskich UE, EOG i Konfederacji Szwajcarskiej podlega reżimowi dyrektywy 2005/36/WE z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznania kwalifikacji zawodowych, (Dz. Urz. UE z 2005 r., L 255, s. 22). Dyrektywa ta została implementowana do krajowego porządku prawnego w formie ustawy z dnia 22 grudnia 2015 roku o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 65; dalej jako: ustawa).

Istotą ogólnego systemu uznawania kwalifikacji jest porównanie przez odpowiednie organy w państwie przyjmującym (tzn. w państwie, w którym wnioskodawca zamierza uznać kwalifikacje) czasu trwania i zakresu programowego kształcenia, jakie odbył wnioskodawca z wymogami dotyczącymi kształcenia, jakie obowiązuje w państwie, w którym wnioskodawca ubiega się o uznanie swoich kwalifikacji.

W przypadku osoby posiadającej dyplom wydany przez państwo członkowskie UE, inne niż RP, postępowanie mające na celu uznanie kwalifikacji uregulowane zostało ustawą z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Ponadto, powyższe dookreślono Uchwałą Nr 90/IV/2017 Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych z dnia 10 marca 2017 r. w sprawie określenia zasad i trybu wydawania zaświadczeń o posiadanych kwalifikacjach do wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego oraz zasad uznawania kwalifikacji w zawodzie diagnosty laboratoryjnego.

W celu uznania kwalifikacji do wykonywania na terenie RP zawodu diagnosty laboratoryjnego należy złożyć do Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych wniosek o uznanie kwalifikacji w zawodzie diagnosty laboratoryjnego wraz z wymaganymi dokumentami (wymienionymi w §5 ust. 1 pkt a-s uchwały Nr 90/IV/2017 KRDL), a także wraz z dowodem albo uwierzytelnioną kopią uiszczenia opłaty za prowadzenie postępowania i wydanie decyzji w sprawie uznania kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodu regulowanego (zgodnie z § 5 ust. 1 pkt t uchwały Nr 90/IV/2017 KRDL – dowód zapłaty może mieć formę wydruku potwierdzającego dokonanie operacji bankowej). 

Postępowanie w sprawie uznawania kwalifikacji powinno zakończyć się wydaniem decyzji nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia przedłożenia przez wnioskodawcę wszystkich niezbędnych dokumentów. W szczególnych przypadkach termin może być przedłużony o miesiąc (art. 25 ustawy).Dyspozycja art. 29 ust. 1 ustawy wskazuje, że osoba, której kwalifikacje zawodowe do wykonywania zawodu regulowanego podlegają uznaniu, jest obowiązana posiadać znajomość języka polskiego w stopniu niezbędnym do wykonywania danego zawodu. Weryfikacja znajomości języka polskiego może być dokonana po wydaniu decyzji w sprawie uznania kwalifikacji w przypadku osób wykonujących zawód mający wpływ na bezpieczeństwo pacjentów. Zgodnie zaś z aktem wykonawczym do niniejszej ustawy, takim zawodem jest również zawód diagnosty laboratoryjnego. 

Zgodnie z art. 20 ustawy, właściwy organ w drodze postanowienia może uzależnić wydanie decyzji w sprawie odbycia przez wnioskodawcę odbycia stażu adaptacyjnego o długości nie przekraczającej trzech lat lub przystąpienia do testu sprawdzającego umiejętności w przypadku, gdy zakres:

1)  kształcenia, szkolenia lub egzaminu wymaganego do wykonywania zawodu w Rzeczypospolitej Polskiej i w państwie wnioskodawcy różnią się w sposób zasadniczy

lub

2)  zawodu w państwie wnioskodawcy różni się znacząco od zakresu tego zawodu w Rzeczypospolitej Polskiej, a kształcenie lub szkolenie wymagane w państwie wnioskodawcy różni się znacząco od kształcenia lub szkolenia wymaganego przepisami regulacyjnymi.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do dokonania wyboru  między odbyciem stażu adaptacyjnego albo do przystąpienia testu umiejętności ( art. 20 i 21 ustawy).

W postępowaniu w sprawie uznania kwalifikacji właściwy organ uznaje kwalifikacje zawodowe nabyte w państwie wnioskodawcy na którymkolwiek z poziomów, o których mowa w art. 18 ust. 2-6 ustawy.

Dyspozycja art. 26 ustawy wskazuje, iż osobom, którym zostały uznane kwalifikacje zawodowe do wykonywania zawodu regulowanego, zapewnia się prawo wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej tego zawodu na takich samych zasadach, jak osobom, które uzyskały kwalifikacje zawodowe do jego wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto, Krajowa Izba Diagnostów Laboratoryjnych na wniosek diagnosty laboratoryjnego wydaje zaświadczenie o posiadaniu kwalifikacji do wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego, ponieważ zawód ten jest na terenie RP zawodem regulowanym (§3 uchwały Nr 90/IV/2017 KRDL). Organ właściwy w państwie przyjmującym będzie wymagać od wnioskodawcy przedłożenia ww. zaświadczenia, jeżeli zawód ten jest zawodem regulowanym zarówno w państwie przyjmującym jak i w państwie pochodzenia.

Od momentu złożenia kompletnej dokumentacji, zgodnie z art. 217 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) rozpoczyna się 7-dniowy termin na wydanie przedmiotowego zaświadczenia.

NOSTRYFIKACJA DYPLOMU UZYSKANEGO POZA UNIĄ EUROPEJSKĄ

Tryb postępowania nostryfikacyjnego oraz tryb postępowania w sprawie potwierdzenia ukończenia studiów wyższych na określonym poziomie kształcenia reguluje rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą oraz w sprawie potwierdzenia ukończenia studiów wyższych na określonym poziomie z dnia 19 sierpnia 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1467; dalej jako: rozporządzenie).

Nostryfikacji dyplomu ukończenia studiów wyższych uzyskanego za granicą wraz z tytułem zawodowym nadanym w wyniku tego kształcenia, o ile jest nadawany dokonuje rada jednostki organizacyjnej uczelni uprawnionej do nadawania stopnia doktora określonej dziedziny nauki odpowiadającej kierunkowi studiów wyższych, którego ukończenie potwierdzono dyplomem uzyskanym za granicą. Osoba ubiegająca się o nostryfikację dyplomu ukończenia studiów wyższych uzyskanego za granicą składa wniosek o wszczęcie postępowania nostryfikacyjnego wraz z odpowiednimi załącznikami do rady wybranej przez siebie uczelni medycznej (§ 2 ust. 1 rozporządzenia).

Ten sam dyplom może być tylko raz przedmiotem procedury nostryfikacyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, postępowanie nostryfikacyjne powinno zakończyć się podjęciem uchwały w sprawie uznania bądź odmowy uznania w terminie 90 dni od dnia przedstawienia przez kandydata wszystkich niezbędnych dokumentów.

Dyspozycja § 3 ust. 2 rozporządzenia wskazuje, iż rada dokonuje oceny formalnej wniosku. W przypadku uznania wniosku za niekompletny rada wzywa do jego uzupełnienia, w terminie przez siebie wskazanym, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Rada może zażądać tłumaczenia na język polski dokumentów załączonych do wniosku, sporządzonego przez tłumacza przysięgłego wpisanego na listę tłumaczy przysięgłych prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości albo sporządzonego lub poświadczonego przez właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej ( § 2 ust. 4 rozporządzenia).

W przypadku podjęcia uchwały o konieczności zaliczenia przez kandydata zajęć dydaktycznych lub zdania określonych egzaminów postępowanie nostryfikacyjne zostaje zakończone w terminie 30 dni  od dnia wpływu dokumentów potwierdzających wykonanie tej uchwały (§ 4 ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia).

W przypadku podjęcia uchwały o uznaniu dyplomu, jednostka organizacyjna uczelni wydaje kandydatowi zaświadczenie potwierdzające równorzędność dyplomu uzyskanego za granicą z dyplomem ukończenia studiów wyższych uzyskanym w kraju. Zaświadczenie okazuje się łącznie z oryginałem dyplomu uzyskanego za granicą (§ 6 rozporządzenia)

Rada odmawia uznania dyplomu uzyskanego za granicą za równorzędny z odpowiednim polskim dyplomem ukończenia studiów wyższych uzyskanym w kraju, jeżeli (§ 5 ust. 2 rozporządzenia):

  1. instytucja, która wydała dyplom, nie jest akredytowaną szkołą wyższą lub program studiów, których ukończenie potwierdzono dyplomem, nie uzyskał akredytacji, w rozumieniu prawa wewnętrznego państwa, w którego systemie edukacji działa ta instytucja, lub
  2. instytucja, która wydała dyplom, nie działa w systemie edukacji żadnego państwa, lub
  3. program studiów wyższych albo jego część była realizowana na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej niezgodnie z polskimi przepisami o szkolnictwie wyższym,
  4. osoba ubiegająca się o nostryfikację dyplomu uzyskanego za granicą nie wykonała obowiązków wynikających z uchwały rady nostryfikującej o konieczności złożenia brakujących egzaminów, wskazującej warunki i terminy ich przeprowadzenia.

W przypadku odmowy uznania dyplomu uzyskanego za granicą za równorzędny z odpowiednim polskim dyplomem ukończenia studiów wyższych uzyskanych w kraju, przysługuje odwołanie do senatu uczelni (§ 5 ust. 3 rozporządzenia).

Uwaga! Za przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego pobierana jest opłata, którą wnosi się na rachunek bankowy uczelni albo do kasy uczelni, niezależnie od wyniku postepowania nostryfikacyjnego. Wysokość niniejszej opłaty nie może być wyższa, niż 50 % minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego profesora zwyczajnego (§ 7 rozporządzenia). Zgodnie zaś z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 grudnia 2016 r. w sprawie warunków wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej, minimalna stawka wynagrodzenia zasadniczego osoby zatrudnionej na stanowisku profesora wynosi 5390 złotych.

Podstawy prawne:

  1. ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (Dz.U. 2001 nr 100, poz. 1083 z późn. zm.),
  2. ustawa z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. z 2016 r. poz. 65),
  3. ustawa z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200, poz. 1679),
  4. ustawa Kodeks Postępowania Administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. 1960 Nr 30, poz. 168 z późn. zm.),
  5. rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie dokumentów w postępowaniu w sprawie uznania kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodu regulowanego albo podejmowania lub wykonywania działalności regulowanej w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. 2016 poz. 2006),
  6. rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 lutego 2017 r. w sprawie wykazu zawodów regulowanych przy wykonaniu, których usługodawca posiada bezpośredni wpływ na zdrowie lub bezpieczeństwo publiczne w przypadku których można wszcząć postępowanie w sprawie uznania kwalifikacji (Dz. U. z 2017 poz. 468),
  7. rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 kwietnia 2016 r. w sprawie wykazu zawodów regulowanych podlegających wzajemnemu ostrzeganiu państw członkowskich (Dz. U. z 2016 poz. 594),
  8. rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 października 2016 r. w sprawie upoważnienia Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych do wykonywania zadań w sprawach uznawania kwalifikacji w zawodzie diagnosty laboratoryjnego (Dz. U. 2016 poz. 1683),
  9. rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą oraz w sprawie potwierdzenia ukończenia studiów wyższych na określonym poziomie kształcenia (Dz.U. z 2015 r. poz. 1467).

 

bądź na bieżąco,
zapisz się
do naszego newslettera

pamiętaj o wyborze
właściwego wojewódźtwa!

Wojewódźtwo:
Imię i nazwisko:
Adres email:
copyright by Krajowa Izba Diagnostów Laboratoryjnych created by Centrum Internetowe